Τα ποώδη φυτά αναπαράγονται εγγενώς (δηλ. με σπόρο) και ο όρος "σπορόφυτο" άρχισε χρησιμοποιείται μετά το 1980. Η "βιομηχανική" παραγωγή σπορόφυτων είναι συμβατή με την ανάπτυξη της καλλιέργειας κηπευτικών σε επιχειρηματική βάση.

Μερικά πλεονεκτήματα της χρήσης έτοιμων σπορόφυτων είναι: η δυνατότητα μεταφύτευσης την κατάλληλη περίοδο, η δυνατότητα εναλλαγής καλλιεργειών άμεσα, η υγιεινή κατάσταση των φυτών που είναι απαραίτητη προϋπόθεση πρώιμης και μεγάλης παραγωγής και τέλος το οικονομικό όφελος, σε σχέση με το κόστος παραγωγής σπορόφυτων από τους ίδιους τους καλλιεργητές.

Με την χρήση έτοιμων σποροφύτων, ο παραγωγός εξοικονομεί σπόρο, αποφεύγει τις καλλιεργητικές εργασίες μετά την  σπορά (ζιζανιοκτονίες, συχνά ποτίσματα για το φύτρωμα του σπόρου, σκαλίσματα, αραιώματα κ.τ.λ.). Ειδικά στο ευαίσθητο στάδιο του φυτρώματος έως το στάδιο του ¨ψημένου¨ φυτού αποφεύγει τις αποτυχίες που είναι πολύ πιθανές.

Το ίσως πιο εντυπωσιακό όφελος για έναν παραγωγό, είναι η εξοικονόμηση χρόνου που μεταφράζεται σε μεγαλύτερο αριθμό παραγωγών στον ίδιο χώρο. Έτσι, για παράδειγμα, η σπορά μαρουλιού στο ίδιο μέρος σε ετήσια βάση δίνει 3 παραγωγές, η μεταφύτευση γυμνόριζου φυτού 4 ή και 5 παραγωγές ενώ έτοιμα σπορόφυτα μπορούν να δώσουν από 6 έως και  8 παραγωγές ανάλογα βέβαια την εκάστοτε καλλιεργητική τακτική που ακολουθεί ο κάθε παραγωγός.

Λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ως άνω αναφορές και με γνώμονα το σχετικά χαμηλό κόστος αγοράς των σπορόφυτων, προκύπτει  το συμπέρασμα ότι για τον παραγωγό υπάρχει  σημαντικό οικονομικό όφελος.

Η επιβίωση των λαχανοκομικών εκμεταλλεύσεων επίσης εξαρτάται από την αύξηση των στρεμματικών αποδόσεων και την παραγωγή προϊόντων που να πληρούν τις σύγχρονες προδιαγραφές, χωρίς να κάνουν εκπτώσεις στην γεύση. Για τους παραγωγούς λαχανικών προϊόντων σε χαμηλά σκέπαστρα ή θερμοκήπια είναι εντελώς απαραίτητη η χρήση βελτιωμένων ποικιλιών και υβριδίων, μαζί με την εφαρμογή σύγχρονων καλλιεργητικών τεχνικών.

Όταν μεταφυτεύουμε σπορόφυτα θα πρέπει να έχουμε υπόψη τα παρακάτω:

• Όλα τα σπορόφυτα ή φυτάρια  μετά την έξοδο τους από το φυτώριο, πρέπει να μεταφυτεύονται στην μόνιμη θέση τους, το συντομότερο δυνατό.

• Την καλοκαιρινή περίοδο, καλύτερη ώρα για μεταφύτευση είναι το απόγευμα.

• Βγάζουμε προσεκτικά το φυτάριο από την θήκη του, προσέχοντας να μην σπάσει η μπάλα χώματος.

• Δεν αφήνουμε ποτέ να ξεραθεί το φυτόχωμα των σποροφύτων. Φροντίζουμε πριν τα μεταφυτεύσουμε να είναι καλά ποτισμένα, δηλαδή η μπάλα χώματος να έχει υγρασία σε όλη της την επιφάνεια.

• Το έδαφος που θα φυτεύσουμε τα φυτάρια το βρέχουμε ελαφρά.  Δεν το ποτίζουμε ποτέ τόσο που να δημιουργηθεί λάσπη. Αυτό δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες στο σπορόφυτο.

• Ο λάκκος που ανοίγουμε προσέχουμε να μην είναι μεγαλύτερη από το μέγεθος της μπάλας χώματος.

• Δεν πρέπει να βάζουμε βαθιά στο έδαφος την μπάλα χώματος και να καλύπτουμε τον βλαστό μέσα στο έδαφος.

• Ακολουθεί πότισμα αποφεύγοντας τις υπερβολικές ποσότητες νερού που δημιουργούν λάσπη.