Στο άκουσμα της λέξης «δίαιτα» σας έρχονται στο μυαλό όροι όπως «πείνα», «στερήσεις», «απαγορεύσεις»; Τότε μάλλον έχετε λάθος οπτική. Οι ειδικοί σήμερα συνιστούν ισορροπημένα διατροφικά προγράμματα, που περιλαμβάνουν τροφές από όλες τις ομάδες. Η «τέλεια» δίαιτα, όμως, δεν φτάνει για να αδυνατίσουμε. Το μυστικό είναι η αλλαγή της διατροφικής μας συμπεριφοράς. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει αρχικά να ανακαλύψουμε τη σχέση μας με το φαγητό και να βελτιώσουμε τα τρωτά σημεία. Παράλληλα, είναι σημαντικό να εντοπίσουμε τι άλλο μας παχαίνει πέρα από το φαγητό και να δώσουμε σημασία στην αύξηση του μεταβολισμού μας. Μικρά μυστικά στα ψώνια, στην κουζίνα και στην έξοδο μπορούν επίσης να διευκολύνουν την επιτυχία της δίαιτάς μας.

Η ψυχολογία της δίαιτας
Η απώλεια βάρους στηρίζεται σε μια απλή θεωρία: Περιορίζοντας την ποσότητα που τρώμε και αυξάνοντας τις καύσεις, χάνουμε κιλά. Τι πάει, όμως, στραβά και ενώ οι περισσότεροι ξεκινάμε δίαιτες, δυσκολευόμαστε να τις συνεχίσουμε και ακόμα περισσότερο να τις ολοκληρώσουμε; Το μυστικό κρύβεται στη σχέση μας με το φαγητό, η οποία είναι πολύ πιο περίπλοκη από όσο φανταζόμαστε.

Γιατί παχαίνω;
Τρώω για να αισθανθώ καλύτερα
Μετά από έναν καβγά στη δουλειά, επιστρέφουμε σπίτι και καταβροχθίζουμε ένα σακουλάκι πατατάκια. Η λεγόμενη «συναισθηματική πείνα» οδηγεί στην κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φαγητού, συνήθως μέσα από τη συσκευασία, με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβανόμαστε το πόσο πολύ τρώμε. Αυτό που μας ωθεί να φάμε δεν είναι η πείνα, αλλά ένα συναίσθημα, συνήθως αρνητικό. Έτσι, η τροφή γίνεται εργαλείο για την αντιμετώπιση των δυσκολιών. Οι ειδικοί εξηγούν ότι αν μάθουμε να συνδέουμε ένα συναίσθημα με το φαγητό, ο οργανισμός μας θα αναπαράγει την ίδια ακριβώς συμπεριφορά (κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού) κάθε φορά που θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα παρόμοιο συναίσθημα (π.χ. άγχος).
Η λύση Είμαστε προγραμματισμένοι να τρώμε όταν πεινάμε και όχι όταν αισθανόμαστε μοναξιά ή θλίψη. Η «συναισθηματική πείνα» δεν μας προσφέρει τίποτα άλλο παρά πρόσκαιρη ανακούφιση. Το ζητούμενο είναι να ξεχωρίσουμε την πραγματική από τη «συναισθηματική» πείνα, να προσδιορίσουμε τι είναι αυτό που πραγματικά μας λείπει (π.χ. αλλαγή εργασιακού χώρου ή επαναπροσδιορισμός της σχέσης μας με τον σύντροφό μας) και να καλύψουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με προσωπική προσπάθεια (π.χ. καταγραφή συναισθημάτων και σύνδεσή τους με πρόσληψη τροφής) ή με τη βοήθεια ειδικού.

Τρώω γιατί βαριέµαι
Επιστρέφουμε σπίτι μετά τη δουλειά και δεν έχουμε να κάνουμε κάτι ενδιαφέρον. Έτσι, αποφασίζουμε να καθίσουμε μπροστά από την τηλεόραση και να τσιμπολογήσουμε κάτι. Καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ανήκουμε στην κατηγορία των ανθρώπων που παχαίνουν επειδή το φαγητό καλύπτει ένα δημιουργικό κενό που υπάρχει στη ζωή τους.
Η λύση Σε πρώτη φάση πρέπει να αντιληφθούμε ότι αυτό που θέλουμε πραγματικά δεν είναι το φαγητό. Για να καταπολεμήσουμε την ανία που νιώθουμε, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε τις προτεραιότητές μας και να αφιερώσουμε χρόνο σε όσα θα επιθυμούσαμε πραγματικά να κάνουμε. Μπορούμε π.χ. να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να επιδιορθώσουμε ζημιές του σπιτιού ή να ασχοληθούμε με την κηπουρική.

Τρώω γιατί βγαίνω συχνά έξω
Τρώμε υγιεινά επειδή προσέχουμε τα υλικά που χρησιμοποιούμε στη μαγειρική μας. Τι γίνεται, όμως, όταν ο τρόπος ζωής μας μάς επιβάλλει να βρισκόμαστε πολλές ώρες εκτός σπιτιού ή όταν επιλέγουμε συχνά την έξοδο με φίλους για φαγητό ως τρόπο διασκέδασης; Στα εστιατόρια και τις ταβέρνες είναι συχνά δύσκολο όχι μόνο να διασφαλίσουμε ότι τρώμε ένα πιάτο χαμηλό σε θερμίδες, αλλά και να περιοριστούμε σε μικρές ποσότητες, αφού σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία τρώμε περισσότερο όταν είμαστε με παρέα.
Η λύση Όταν τρώμε έξω, καλό είναι να επιλέγουμε όσο το δυνατόν πιο light πιάτα (π.χ. κοτόπουλο ή ψάρι μαζί με σαλάτα). Επίσης, σημαντικό είναι να αντιληφθούμε τον πραγματικό σκοπό της εξόδου με φίλους, που δεν είναι το φαγητό αλλά η επικοινωνία μαζί τους.

Τρώω άσχηµα γιατί έτσι έχω συνηθίσει
Όταν ζούσαμε μαζί με τους γονείς μας, καθημερινά μας περίμενε μια κατσαρόλα με αχνιστό φαγητό στην κουζίνα. Τα πράγματα άλλαξαν από τη στιγμή που ξεκινήσαμε να ζούμε μόνοι μας. Τα δύσκολα ωράρια, οι πολλές υποχρεώσεις, μια απαιτητική περίοδος με πολύ άγχος άλλαξαν τις συνήθειές μας. Το πρόχειρο φαγητό μπροστά από την τηλεόραση, η κατανάλωση πολλών αναψυκτικών και σνακ μέσα στη μέρα μάς έγιναν συνήθεια και συνεχίζουν να αποτελούν μέχρι σήμερα μέρος της καθημερινότητάς μας. Ουσιαστικά, οι διατροφικές συνήθειες μας έγιναν βίωμα.
Η λύση Μάθαμε να τρώμε με λάθος τρόπο. Τώρα, λοιπόν, θα χρειαστεί να μάθουμε να τρώμε με τον σωστό, ώστε να φροντίσουμε το σώμα και τον εαυτό μας. Το ζητούμενο είναι να προσδιορίσουμε τις διατροφικές μας συνήθειες που είναι υπεύθυνες για την αύξηση του βάρους μας (π.χ. το ότι τρώμε μπροστά στην τηλεόραση) και να προσπαθήσουμε να τις αλλάξουμε.

Πηγή:vita