Τα γλυκαντικά είναι ουσίες που δίνουν γλυκιά γεύση στα τρόφιμα. Μπορούν διαχωριστούν σε εκείνα που αποδίδουν ενέργεια, όπως η ζάχαρη, η φρουκτόζη και το μέλι και σε τεχνητά γλυκαντικά, όπως η ασπαρτάμη, το ακετοσουλφαμικό κάλιο, η σουκραλόζη και οι πολυαλκοόλες (π.χ. μανιτόλη, σορβιτόλη, ξυλιτόλη), τα οποία αποδίδουν λίγες έως αμελητέες θερμίδες, ενώ δεν επηρεάζουν τα επίπεδα σακχάρου αίματος.
Η θέση των τεχνητών γλυκαντικών στη διατροφή έχει αποτελέσει αντικείμενο μεγάλων αντιπαραθέσεων, παρ” όλες τις εκτεταμένες έρευνες που γίνονται για να επιβεβαιωθεί η ασφάλεια τους. Ειδικά για την ασπαρτάμη γίνεται συχνά λόγος ότι έχει καρκινογόνο δράση.
Στην πραγματικότητα, τα πειράματα που υποστηρίζουν αυτή τη δράση έχουν γίνει σε πειραματόζωα, μετά από χορήγηση μεγαδόσεων ασπαρτάμης. Τα αποτελέσματα δεν έχουν επιβεβαιωθεί στον άνθρωπο, ωστόσο, με δεδομένο ότι η ασπαρτάμη όπως και τα υπόλοιπα τεχνητά γλυκαντικά δεν είναι φυσικά τρόφιμα και έχουν μπει στη διατροφή του ανθρώπου σχετικά πρόσφατα, καλό είναι να υπάρχει μέτρο στην κατανάλωση τους. Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι τα τεχνητά γλυκαντικά έχουν γλυκιά γεύση, χωρίς όμως να δίνουν ενέργεια, με αποτέλεσμα ο οργανισμός, αφενός να συνηθίζει στη γλυκύτητα, αφετέρου να «μπερδεύεται» και να αναζητά την ενέργεια που τελικά δεν κατανάλωσε από άλλα τρόφιμα. Οι έρευνες στον τομέα αυτό είναι ακόμα σε πειραματικό στάδιο, ωστόσο, οι παραπάνω μηχανισμοί ίσως εξηγούν γιατί ορισμένες μελέτες βρίσκουν θετική συσχέτιση μεταξύ μακροπρόθεσμης κατανάλωσης τροφίμων που περιέχουν γλυκαντικά και αύξησης βάρους. Επομένως, τα τεχνητά γλυκαντικά έχουν θέση στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, ειδικά, από άτομα που δυσκολεύονται να αποχωριστούν τα γλυκά και πρέπει να χάσουν βάρος, θα πρέπει ωστόσο να υπάρχει μέτρο στη λήψη τους και να μην γίνεται κατάχρηση.
Πηγή:laneshealth.gr
