Η ποιότητα του νερού είναι συνυφασμένη με τα υδατοδιαλυτά άλατα που μεταφέρει,  τις μεταξύ τους σχέσεις και τις συγκεντρώσεις του Νa, Β και Cl κυρίως. Ανεξάρτητα από την πηγή προελεύσεως, το νερό περιέχει υλικά σε μορφή διαλυμένων ή αιωρούμενων στερεών. Η ποσότητα και η φύση αυτών των υλικών με δεδομένες περιβαλλοντικές, κλιματικές συνθήκες και καλλιέργειες καθορίζουν την χρησιμότητα και την ποιότητα του νερού.

Καλοί δείκτες, που χρησιμοποιούνται για το χαρακτηρισμό της ποιότητας νερού, είναι η αρχική περιεκτικότητά του σε διαλυτά άλατα, το ποσό των αιωρούμενων στερεών και το ποσό των ρύπων (pollutants) από πηγές ανθρώπινης δραστηριότητας.

Η αρχική περιεκτικότητα του νερού σε διαλυτά άλατα μπορεί βέβαια να μεταβληθεί κυρίως λόγω της περιεκτικότητας των εδαφών-πετρωμάτων από τα οποία διέρχεται το αρδευτικό νερό κατά την μεταφορά του στην αρδευόμενη έκταση. Τα αιωρούμενα υλικά που βρίσκονται στο νερό προέρχονται από  τη διάβρωση των εδαφών και επομένως, βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ποσότητα των υλικών αυτών είναι η σύνθεση των υλικών (πετρωμάτων- εδάφους) και τα αιτία της διάβρωσης (π.χ. βροχή). Τέλος, οι ρύποι που φθάνουν στο αρδευτικό νερό προέρχονται από υπολείμματα αγροχημικών ουσιών όπως, τα ανόργανα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα.

Προφανώς, η ποσότητα και η φύση των υλικών που μεταφέρονται με το αρδευτικό νερό δεν μπορούν από μόνα τους να καθορίσουν απόλυτα την ποιότητα και την καταλληλότητα του αρδευτικού νερού. Επιπρόσθετοι, βασικοί παράμετροι, που λαμβάνονται υπόψη για αυτούς τους χαρακτηρισμούς, είναι η αντοχή των φυτών, οι φυσικές ιδιότητες του εδάφους, το βιολογικό ισοζύγιο στο έδαφος, η υπάρχουσα τεχνολογία των αρδεύσεων (μέθοδος εφαρμογής) και η δυνατότητα για στράγγιση. Για παράδειγμα, τα διαλυτά άλατα μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη των φυτών και συνεπώς να έχουν αρνητική επίπτωση στην παραγωγή, τα εν αιώρηση υλικά μπορούν να έχουν αρνητική επίπτωση στην τεχνολογία της μεταφοράς νερού και των αρδεύσεων και τα αγροχημικά υπολείμματα μπορούν να καταστρέψουν τη βιολογική ισορροπία του εδάφους. Συνεπώς για την καταλληλότητα του νερού για άρδευση εκτός από τα χαρακτηριστικά του νερού θα πρέπει να εξετάζονται και όλοι οι παραπάνω παράγοντες.

Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ των εκτιμώμενων παραμέτρων που χρησιμοποιούνται ως κριτήρια για την καταλληλότητα  του νερού για αρδεύσεις, οι κυριότερες  είναι οι εξής:
-η αλατότητα,
-η περιεκτικότητα σε νάτριο,
-η περιεκτικότητα σε χλώριο,
-η περιεκτικότητα σε βόριο,
-η περιεκτικότητα σε νιτρικά, νιτρώδη και αμμωνιακά,
-η περιεκτικότητα σε ανθρακικά ανιόντα,
-η περιεκτικότητα σε βιοκτόνα,
-η περιεκτικότητα σε τοξικά ιόντα,
-η περιεκτικότητα σε αιωρούμενα υλικά.

Πηγή: agronomist.gr