Ορισμένες γειτονιές της, όπως η γραφική Πλάκα, και κάποια προάστεια της μας φέρνουν στο νου αυτήν την εποχή, για να νοσταλγούν οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Μια από τις χαρακτηριστικότερες εικόνες της παλιάς ωραίας Αθήνας, είναι οι παραδοσιακές αυλές των μονοκατοικιών της και τα γραφικά σοκάκια της πνιγμένα στα φυτά. Εικόνες που δυστυχώς εκλείπουν στο μεγαλύτερο μέρος της πόλης της Αθήνας. Ορισμένες μόνο γειτονιές της, όπως η γραφική Πλάκα, και κάποια προάστεια της μας φέρνουν στο νου αυτήν την εποχή, για να νοσταλγούν οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Τα περισσότερα κτήρια ήταν απλές μονοκατοικίες με αυλές γεμάτες γιασεμιά , γαζίες και άλλα ευωδιαστά φυτά. Στις τότε αυλές δέσποζε το φυτό της «φτωχολογιάς» το γεράνι το συναντούσε κανείς σε πολλά χρώματα και φυτεμένο συνήθως σε αυτοσχέδιες γλάστρες (τενεκέδες από λάδι ή φέτα). Άλλα χαρακτηριστικά, ήταν οι πέτρινοι μαντρότοιχοι, τα καρποφόρα δένδρα ( λεμονιές, βερικοκιές, μουσμουλιές κ.λπ.) που δεν έλειπαν από καμία αυλή, τα παρτέρια, κατασκευασμένα από μπετό, πέτρα ή απλά τούβλα και σε σχήματα συνήθως ορθογώνια ή οβάλ και βεβαια οι ασβεστομένες επιφάνειες σημάδι καθαριώτητας και φροντίδας. Το δε υγρό στοιχείο ( πηγάδι συνήθως) και η εκτεταμενη σκια στον χώρο, δεν έλειπαν καθώς ήταν αναγκαία για ένα μεσογειακό κήπο.
Παρόλο που το βαλάντιο της νοικοκυράς ήταν συνήθως περιορισμένο για τα απολύτως απαραίτητα, η ποικιλία των φυτικών ειδών ήταν μεγάλη από τροπικές αλοκάσιες και μονστέρες μέχρι γηγενή ξηροανθεκτικά μυρωδικά όπως δενδρολίβανα και λουίζες.
Οι μυρωδιές και χρώματα από τις αυλές εκείνες, καθώς και τα απαράμιλλης ομορφιάς νεοκλασικά κτήρια έδιναν έναν αέρα μαγικό στην πόλη. Σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική. Η παραδοσιακή αυτή μορφή απουσιάζει λόγω εκτεταμένης και ανεξέλεγκτης ανοικοδόμησης η οποία μαζί με άλλους παράγοντες αλλοίωσαν δραματικά την ταυτότητα της πόλης των Αθηνών. Η απουσία πράσινου από το αστικό τοπίο της Αθήνας κάνει την έννοια της αυλής και κατ’επέκταση του εξωτερικού χώρου απαραίτητη. Τα περισσότερα κτήρια δεν διαθέτουν πλέον αυλές και υπαίθριους χώρους οπότε την λύση έρχονται να δώσουν οι ταράτσες .
Ταράτσες και υπαιθριοι χωροι μπορούν να διαμορφωθουν με γνωμονα τα χαρακτηριστικα των κήπων εκείνης της εποχης και με τη συμβολη των γνωσεων που μας προσφέρει η αρχιτεκτονική τοπιου να δωθει η συχγρονη μορφή του ελληνικού κηπου. Τα κυρια χαρακτηριστικά του ελληνικου κήπου μπορουν να αποδωθούν με σύχρονα υλικά. Είναι λάθος να πιστεύει κανείς πως η αρχιτεκτονική τοπίου είναι μια επιστήμη που μένει στα φυτά. Είναι μια επιστήμη πολυδιάστατη η οποία θα πρέπει να συνδυάζει και την ιστορία και την παράδοση ώστε το τελικό προϊόν να ταξιδεύει τον επισκέπτη στον χρόνο. Δεν είναι τυχαίο πως απο τις πιο πετυχημένες διακοσμίσεις ή αρχιτεκτονικές μελέτες είναι αυτές που διαθέτουν άρωμα παρελθόντος.
Η επιτυχία για κάθε σχέδιο είναι ο σεβασμός στον χώρο και την ιστορία του.
Πηγή:gardenmagazine.gr
