Ο Γιουνίπερος είναι ένα από τα πέντε μεγάλα γένη κωνοφόρων, με πολυάριθμες ποικιλίες και με τη μεγαλύτερη ίσως προσαρμογή στις Ελληνικές εδαφοκληματικές συνθήκες. Από τη χώρα μας κατάγονται τα είδη J. drupacea, J. oxycedrus, J. macrocarpa, J. communis, J. nana, J. phoenicea, J. foetidissima, J. excelsa που θα τα συναντήσουμε από την κορυφή του Ολύμπου (J. nana) ώς τη Γαύδο (J. phoenicea), ενώ φυτά του γένους θα συναντήσουμε επίσης στους περισσότερους κήπους και πάρκα της χώρας μας. Το γένος περιλαμβάνει συνολικά πάνω από 50 είδη φυτών που κατάγονται από το βόρειο ημισφαίριο.
Είναι αειθαλή φυτά με βελονοειδές ή λεπιοειδές φύλλωμα. Οι βελόνες είναι ανά τρεις σε σπονδύλους και τα λέπια σταυρωτά και αντίθετα. Είναι συνήθως θαμνώδη φυτά με πλαγιόκλαδο σχήμα και σπανιότερα μικρά δένδρα.
Αναπτύσσονται σε κάθε καλά στραγγιζόμενο, ουδέτερο ή αλκαλικό, ακόμη και ξηρό έδαφος σε ηλιόλουστες και ημισκιασμένες θέσεις.
Φυτεύονται κυρίως σε βραχόκηπους και σε ομάδες για εδαφοκάλυψη.
Πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα και με εμβόλια. Κόψτε ημιξυλώδη μοσχεύματα με νύχι το καλοκαίρι και τοποθετήστε τα σε συνθήκες τεχνητής ομίχλης. Τα τυπικά είδη πολλαπλασιάζονται με σπόρους που δύσκολα φυτρώνουν μετά από χρόνια και αφού δεχθούν ψυχρή στρωμάτωση ή χειρισμό με αραιό θεϊκό οξύ.
Ο Γιουνίπερος περιλαμβάνει είδη με ψηλή ή χαμηλότερη ανάπτυξη, κάποια από τα οποία έχουν κωνική μορφή παρόμοια με του κυπαρισσιού. Αυτά είναι που δίνουν ένα ωραιότερο αποτέλεσμα αν τα στολίσετε (αντί για έλατο, τα Χριστούγεννα). Πρόκειται για φυτά που αντέχουν τόσο στο κρύο όσο και στη ζέστη. Χρειάζονται θέσεις με ήλιο και μέτριο πότισμα. Σε γλάστρα φυτεύονται συνήθως τα είδη με χαμηλότερη ανάπτυξη. Θα πρέπει, όμως, να είναι αρκετά μεγάλη, ώστε να δοθεί χώρος στο φυτό να αναπτυχθεί. Στον κήπο, ο γιουνίπερος μπορεί να τοποθετηθεί μόνος του ή σε ομάδα.
Πηγή: protypafytoria και vita
