Όνομα ζιζανίου:  Ambrosia artemisifolia,  Συνώνυμο: (Ambrosia elatior)
Αυτό το ετήσιο δικοτυλήδονο ζιζάνιο είναι ευρέως γνωστό σε όλο τον κόσμο για την αλλεργία που προκαλεί. Εμφανίζεται σε ακαλλιέργητα εδάφη, σε σύνορα αγρών. Στο δεύτερο μέρος της βλαστικής περιόδου μπορεί να αναπτύξει μεγάλη φυτομάζα και μπορεί να προκαλέσει μερικές φορές προβλήματα στη συγκομιδή.

Βιολογία:
Αυτό το φυτό  είναι ένα ετήσιο, δικοτυλήδονο ζιζάνιο της μορφής Τ4.
Περίοδος φυτρώματος:Από το τέλος Απριλίου μέχρι την αρχή της θερινής ξηρασίας.
Το ζιζάνιο προτιμά το καλλιεργημένο έδαφος, αλλά δεν χρειάζεται υψηλά επίπεδά θρεπτικών στοιχείων.
Κοτυληδόνες:  Πράσινες και ελαφρώς τριχωτές, κοντές, οβάλ.
Φύλλα: Πράσινα, βαθιά χωρισμένα, ελαφρώς τριχωτά.
Φυτό: Από μερικά εκατοστά έως 1.5 μέτρο ύψος, με διακλαδιζόμενο στέλεχος.
Άνθος: Πολύ μικρό, κανονικά μη ορατό. Τα εξαιρετικά μικρά άνθη κατανέμονται στους κλαδίσκους, από όπου κρέμονται. Οι περισσότεροι, από τους 10 εκατ. μακριούς κλαδίσκους περιέχουν εκατοντάδες ανθέων σε περισσότερες σειρές. Η άνθιση αρχίζει στη βάση του κλαδίσκου και τελειώνει στην κορυφή. Τα άνθη αναπτύσσουν γύρη χρώματος πορτοκαλί-μπεζ, η οποία προκαλεί αλλεργία. Από αυτήν την γύρη το άνθος αποκτά ένα ροδακινή-πράσινο χρώμα. Το φυτό είναι μέλος της οικογένειας Compositae, αλλά δεν μοιάζει με ένα χαρακτηριστικό μέλος αυτής της οικογένειας.
Περίοδος άνθισης: Από το τέλος Ιουλίου, συνεχώς μέχρι τις παγωνιές.
Σπόροι: Μικροί, πράσινοι σπόροι, το βάρος των οποίων είναι περίπου 1 γραμμάριο. Ο σπόρος είναι μακρύς-ωοειδής, με μια κορυφή και στη μέση έχει μια στεφάνη γύρω της βάσης της κορυφής. Αυτές οι προεξοχές  μπορούν να καταστραφούν στο έδαφος.
Σπόροι ανά φυτό: περίπου 5000.

Περίληψη:
Αυτό το ζιζάνιο διαχειμάζει ως σπόρος και μπορεί να εξαπλωθεί σε κάθε καλλιέργεια αγρού. Το όψιμο φύτρωμα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο δεύτερο μισό της καλλιεργητικής περιόδου. Τα νεαρά φυτά μπορούν να αναπτυχθούν κάτω από τη σκιά της καλλιέργειας, ενώ αργότερα ξεπερνούν τα φυτά της καλλιέργειας. Επειδή αυτό το ζιζάνιο είναι πολύ κοινό, η πίεση μόλυνσης είναι υψηλή, έτσι ο έλεγχος ζιζανίων πρέπει να είναι συνεχής.

Εμφάνιση και σημασία:
Προτιμά τα νότια, μέσα και ανατολικά μέρη της Ευρώπης, έτσι είναι ζιζάνιο που προτιμά τη ζέστη. Σε άλλα μέρη της Ε.Ε. μπορεί να βρεθεί μόνο με σποραδική μορφή. Αυτό το ζιζάνιο εμφανίζεται στους αγρούς, τα σύνορα των αγρών και στα ακαλλιέργητα εδάφη επίσης. Προτιμά το καλλιεργούμενο έδαφος. Η σημασία της προήλθε από την επίδρασή του στην ανθρώπινη υγεία και τον ανταγωνισμό του  με τις καλλιέργειες σε νερό και θρεπτικά στοιχεία.

Έλεγχος:
Τα συνήθως χρησιμοποιημένα ζιζανιοκτόνα που περιέχουν το metribusine ως δραστική ουσία, όπως το Sencor έχουν καλή αποτελεσματικότητα και αντοχή ενάντια στο ζιζάνιο. Στους πολύ μολυσμένους αγρούς η κατανεμημένη εφαρμογή Sencor (προ-φυτρωτικά και μετά-φυτρωτικά) μπορεί να παρέχει καλή πρόληψη ενάντια στο συνεχώς εμφανιζόμενο ζιζάνιο. Όταν το φύλλωμα της πατάτας καταστρέφεται στο μέσο του καλοκαιριού, εν τω μεταξύ ο καιρός είναι βροχερός και η συγκομιδή θα γίνει αργότερα, υπάρχει κίνδυνος όψιμης εξάπλωσης ζιζανίων. Είναι τεχνολογικό λάθος κάτω από αυτές τις καιρικές συνθήκες να παραμένει η πατάτα ακόμα στο έδαφος, δεδομένου ότι όλες αυτές οι συνθήκες μπορεί να οδηγήσουν στη βακτηριακή ή μυκητολογική (Fusarium) προσβολή. Αυτή η όψιμη εξάπλωση ζιζανίων μπορεί να αντιμετωπιστεί με καθολικά ζιζανιοκτόνα, όταν τα παλαιά φυτά πατάτας  δεν έχουν πράσινα μέρη. Η χρήση των καθολικών ζιζανιοκτόνων, όπως σκευάσματα που περιέχουν glyphosate είναι χρήσιμη σ’ αυτή την περίπτωση, αλλά η καλύτερη λύση είναι να γίνει η συγκομιδή το συντομότερο δυνατόν.

Πηγή: plantprotection.hu