Το γένος helichrysum περιλαμβάνει πάνω από 500 είδη με εξάπλωση σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Πολλά καλλιεργούνται σαν καλλωπιστικά. Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου δέκα είδη. Το κοινό όνομα από το λατινικό semper + vivere= πάντα ζει, αφού το “λουλούδι” της σεμπρεβίβας διατηρεί το χρώμα του για πολλά χρόνια. Βέβαια στην πραγματικότητα τα μικροσκοπικά άνθη της μαραίνονται και πεθαίνουν. Αυτό που διατηρείται είναι τα γυαλιστερά, αχυρώδη κίτρινα φύλλα που περιβάλλουν τα μικροσκοπικά άνθη. Γι αυτό και οι σεμπρεβίβες μαζεύονται πριν ανοίξουν τα βράκτια αυτά και γίνεται ειδική επεξεργασία ώστε τα μπουμπούκια να παραμείνουν λαμπερά κίτρινα για πολύ καιρό. Από τα ελληνικά είδη, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το σπάνιο τοπικό ενδημικό της Αμοργού, ( Helichrysum amorginum) με υπόλευκα άνθη.

Το είδος Ηelichrysum stoechas (L.) DC, φυτρώνει σχεδόν παντού σε όλη την Ελλάδα, είναι αρκετά μικρό και δεν έχει το λαμπερό κίτρινο χρώμα του orientale. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει κάποια προσπάθεια για καλλιέργεια του φυτού. Η καλλιεργημένη σεμπρεβίβα είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την άγρια με έντονο κίτρινο χρώμα χωρίς όμως τις χρυσαφιές αποχρώσεις της αυτοφυούς.

Σε ότι αφορά το επιστημονικό όνομα, που, όπως και στα περισσότερα φυτά προέρχεται κατά βάση από τα αρχαία ελληνικά, υπάρχουν διάφορες απόψεις. Κατά μία εκδοχή ( Αθήναιος 15.681), ο Θεμισταγόρας από την Εφεσο αποδίδει την ονομασία του φυτού στη νύμφη Ελιχρύση, που το αγάπησε και το μάζεψε πρώτη. Αλλη πιθανή ετυμολόγηση είναι από το ελίσσω + χρυσός και το επίθετο orientale = ανατολικός , αναφορά στη γεωγραφική εξάπλωση του φυτού στην ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία.
Στεφάνια από ελίχρυσο πρόσφεραν οι Αρχαίοι Έλληνες στους αθάνατους θεούς. Ο Θεόφραστος το ονόμασε “χρυσάνθεμον” και ελειόχρυσο και το εκτιμούσε ιδιαίτερα για την καταπραυντική επίδραση που είχε στο θυμικό του ανθρώπου. Το φυτό αναφέρεται ακόμα στον Θεόκριτο που θαυμάζει το χρυσοκίτρινο χρώμα του, στον Διοσκορίδη και τον Πλίνιο που το θεωρούν από τα καλύτερα αφιερώματα στα αγάλματα των θεών.

Καλλιέργεια: Σπείρετε κατευθείαν εξωτερικά, μόλις τελειώσει η τελευταία παγωνιά. Οι σπόροι μπορούν να σπαρθούν και κατευθείαν στον κήπο χωρίς μεταφύτεψη.
Για πιο σίγουρα φυτέψτε τα σε προστατευμένο σπορείο, για να τα μεταφυτέψετε αργότερα στο μέρος που προτιμάτε. Μην σκεπάζεται τους σπόρους γιατί θέλουν φως για να βλαστήσουν.
Τα strawflowers είναι μονοετή ή διετή λουλούδια που είναι εύκολα να μεγαλώσουν. Τα λουλούδια είναι «αιώνια» και μπορούν να αποξηραθούν και να κρατήσουν για πολύ καιρό.
Τα λουλούδια έχουν πολλά χρώματα: ροζ, κόκκινο, πορτοκαλί, φωτεινό κίτρινο, χρυσαφί, μοβ, λευκό ή σχεδόν λευκό χρώμα. Όταν μεγαλώσουν φτάνουν 50-90 εκατοστά. Αντέχουν τη ζέστη και τις ξερές περιόδους και επιβιώνουν στις ελαφριές παγωνιές. Έχουν μέτριες ανάγκες σε νερό, ποτίστε τακτικά αλλά όχι πολύ. Ποτίζετε τις ξερές περιόδους 1-2 φορές την εβδομάδα. Είναι αρκετά ανθεκτικά στα έντομα και τις ασθένειες.

Βάθος φύτευσης: Επιφανειακή σπορά
Απόσταση φύτευσης: 22-30 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 7-14
Εποχή σποράς-Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 22-25 C.
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιο-Απρίλιο
Μεταφύτευση: Μόλις φτάσει τα 5-10 εκατοστά ή μετά από 1-2 μήνες περίπου
Απόσταση μεταφύτευσης: 22-30 εκατοστά
Έδαφος: Τα πάνε καλά σε φτωχά και μέτρια εδάφη. Το Ph του εδάφους που χρειάζεται είναι από 6.6 - 7.5 (ουδέτερο). Μόλις «πιάσουν» μεγαλώνουν εύκολα.
Τοποθεσία: Προτιμούν ηλιόλουστα μέρη μέχρι λίγη σκιά. Μπορούν να καλλιεργηθούν σε γλάστρες και σε παρτέρια.
Κλίμα: Είναι ιθαγενές φυτό της Αυστραλίας, Αφρικής και Ασίας, αλλά καλλιεργείτε και στην Ευρώπη.
Ανθίζει: Ανθίζει από αρχές καλοκαιριού και συνεχίζει μέχρι τις πρώτες παγωνιές.
Συλλογή-συγκομιδή: Μαζέψτε τα λουλούδια όταν είναι ανοιχτά κατά 2/3, γενικώς πριν ανοίξουν εντελώς. Τα λουλούδια διατηρούνται για μήνες αν τα αποξεράνετε κρεμώντας τα ανάποδα. Τα χρησιμοποιείται για εσωτερικές συνθέσεις με αποξηραμένα λουλούδια

Σκοπός καλλιέργειας:
Σαν όμορφο λουλούδι στο κήπο μας. Γίνονται πολύ όμορφα παρτέρια λουλουδιών και χρησιμοποιούνται σε βάζα, κορσάζ, ανθοδέσμες και είναι δημοφιλείς με τους crafters. Το φυτό αυτό είναι ελκυστικό για τις μέλισσες τις πεταλούδες και τα πουλιά.

Σαν βότανο: Οι βοτανοθεραπευτές το χρησιμοποιούν για την αντιμετώπιση της ψωρίασης, τους μυϊκούς και τους πόνους της εμμήνου ρύσεως, το βήχα και τη συμφόρηση, την αρθρίτιδα και τους ρευματισμούς και για να προωθήσει την αίσθηση της γενικής ευημερίας.

Ιδιότητες:
Αντιφλεγμονώδες, αντιφλογιστικό (θεωρείται ισχυρότερο και από το Μπλε Χαμομήλι).
Αναγεννητικό των κυττάρων.

Ενδείξεις:
Αιμορραγίες
Μώλωπες, τραύματα
Ανοικτές πληγές

Πηγές: http://koinos--nous.blogspot.gr, biokipos.blogspot.gr και http://www.ftiaxno.gr