Το ωίδιο της αμπέλου (Uncinola necator), αποτελεί σοβαρή ασθένεια στις ξηροθερμικές περιοχές και ιδίως στη Κρήτη, όπου το κλίμα του νησιού και οι ποικιλίες οι οποίες καλλιεργούνται την ευνοούν.
Συμπτώματα
Προσβάλλει όλα τα πράσινα μέρη.
• Στα φύλλα σχηματίζονται χλωρωτικές ή γυαλιστερές κηλίδες στην πάνω και κάτω επιφάνεια αντίστοιχα. Κατόπιν εμφανίζεται ένα αραχνοειδές γκρίζο επίχρισμα, (μυκήλιο και καρποφορίες). Το έλασμα κατσαρώνει και καρουλιάζει.
• Στους βλαστούς σχηματίζονται καστανές κηλίδες και είναι ιδιαίτερα έντονες στις ώριμες κληματίδες.
• Στα σταφύλια εμφανίζονται τεφρόλευκες - λευκόχροες εξανθήσεις και μοιάζουν σκονισμένα. Οι ράγες σχίζονται και αποκαλύπτονται τα σπέρματα. Τα σταφύλια προσβάλλονται μέχρι και το γυάλισμα.
Παθογόνο αίτιο και συνθήκες ανάπτυξης της ασθένειας
Το παθογόνο αίτιο είναι ο μύκητας Uncinola necator. Ο μύκητας διαχειμάζει πάνω στις κληματίδες και μέσα στους οφθαλμούς με τη μορφή μυκηλίου. Ο μύκητας αρχίζει να αναπτύσσεται παράλληλα με την βλάστηση. Eυνοείται από υψηλές θερμοκρασίες (22-27 οC ) και τους θερμούς ανέμους. Παρόλο που οι απαιτήσεις του σε υγρασία δεν είναι μεγάλες (η ατμοσφαιρική υγρασία θεωρείται αρκετή), σε υγρές περιοχές αναπαράγεται και μολύνει ευκολότερα.
Τα ευαίσθητα βλαστικά σταδία στην ασθένεια είναι : τα πρώτα φύλλα, η άνθηση και η καρπόδεση.
Καταπολέμηση
Γίνονται 3-4 προληπτικές επεμβάσεις με βρέξιμο θείο ή σκόνη θείου οι οποίες συνήθως εξασφαλίζουν ικανοποιητική προστασία στα οινάμπελα και στη σουλτανίνα για σταφίδα, ενώ στα επιτραπέζια απαιτούνται συμπληρωματικές επεμβάσεις.
Υποχρεωτικές καταπολεμήσεις πρέπει να γίνονται στα παρακάτω σταδία της καλλιέργειας:
1)έναρξη βλάστησης
2)άνθηση
3)καρπόδεση
4)κλείσιμο σταφυλιών
